تأثیر استرس و کورتیزول بر ذخیره چربی در زنان

هورمون کورتیزول که در پاسخ به استرس ترشح میشود، تأثیرات متفاوت و چشمگیری بر متابولیسم زنان دارد. تحقیقات نشان میدهد زنان نه تنها بیشتر در معرض استرس های روانی-اجتماعی قرار می گیرند، بلکه حساسیت بیشتری به تأثیرات کورتیزول دارند. این هورمون با چند مکانیسم موجب افزایش وزن میشود:

1. افزایش اشتها به ویژه نسبت به غذاهای پرکالری و شیرین

2. تجمع چربی احشایی در ناحیه شکم که از نظر متابولیکی بسیار فعال و خطرناک است

3. تداخل با عملکرد هورمونهای تنظیمکننده گرسنگی مانند لپتین و گرلین

نکته جالب این که استرس مزمن در زنان میتواند چرخه معیوبی ایجاد کند؛ به طوری که افزایش کورتیزول منجر به تجمع چربی شکمی میشود و این چربی خود با ترشح مواد التهابی، استرس اکسیداتیو را افزایش میدهد. این پدیده تا حدی توضیح میدهد که چرا بسیاری از زنان علی رغم رعایت رژیم غذایی، در کاهش چربیهای شکمی با مشکل مواجه میشوند.

چرخه معیوب فشارهای اجتماعی و اختلالات متابولیک

فشارهای اجتماعی برای لاغری که عمدتاً بر زنان اعمال میشود، میتواند پیامدهای متابولیکی جدی داشته باشد. این انتظارات غیرواقع بینانه اغلب منجر به رفتارهای ناسالم کاهش وزن مانند رژیمهای سخت و سریع میشود. رژیم های یویو (کاهش و افزایش مکرر وزن) با چند مکانیسم متابولیسم را مختل میکنند:

• کاهش توده عضلانی و در نتیجه پایین آمدن متابولیسم پایه

• ایجاد مقاومت به انسولین که ذخیره چربی را افزایش می دهد

• اختلال در ترشح هورمون های تنظیم کننده اشتها

جالب است بدانید مطالعات نشان دادهاند زنانی که مکرراً رژیم میگیرند، حتی با مصرف کالری مشابه، نسبت به کسانی که وزن پایدار دارند، چربی بیشتری ذخیره می کنند. این یافته ها اهمیت رویکردهای پایدار و علمی به کاهش وزن را بیش از پیش آشکار می سازد.